با همکاری مشترک دانشگاه پیام نور و انجمن علمی مطالعات نهج البلاغه ایران

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 Department of Quranic and Hadith Sciences

2 full professor of Payame noor university. Tehran

چکیده

این پژوهش با روش تحلییلی، توصیفی و ارزیابی بر آن است با بررسی قلمرو و گستردگی علم امام از نظر متکلمین و همچنین معتقدین به نظریه علمای ابرار، و سپس آموزه‌های امیرالمؤمنین (ع)، بر این نکته تأکید کند که امام به اذن‌الله به تمامی علوم، من‌جمله علم به همه اسرار و بواطن افراد و همه زبان‌ها و لغات، حتی زبان پرندگان و حیوانات اشراف دارد مگر علوم خاصی که در نزد خداست و برخی در زمان خودش در خزینه علم امام قرار می‌گیرد. در این پژوهش همچنین تلاش شده مطالبی در مورد علم تام شأنی و محدودیت در قلمرو علوم ذاتی ذکر شود که با قضاوتی واقع‌بینانه پس از بیان وجوه آن، نظریه شأنی بودن علم امام تقویت خواهد شد.

کلیدواژه‌ها