با همکاری مشترک دانشگاه پیام نور و انجمن علمی مطالعات نهج البلاغه ایران

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم و معارف نهج البلاغه . دانشگاه پیام نور تهران، ایران

2 استاد گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه پیام نور تهران،ایران

3 عضو علمی بازنشسته دانشگاه پیام نور تهران،ایران

چکیده

این پژوهش با روش تحلییلی، توصیفی و ارزیابی بر آن است با بررسی قلمرو و گستردگی علم امام از نظر متکلمین و همچنین معتقدین به نظریه علمای ابرار، و سپس آموزه‌های امیرالمؤمنین (ع)، بر این نکته تأکید کند که امام به اذن‌الله به تمامی علوم، من‌جمله علم به همه اسرار و بواطن افراد و همه زبان‌ها و لغات، حتی زبان پرندگان و حیوانات اشراف دارد مگر علوم خاصی که در نزد خداست و برخی در زمان خودش در خزینه علم امام قرار می‌گیرد. در این پژوهش همچنین تلاش شده مطالبی در مورد علم تام شأنی و محدودیت در قلمرو علوم ذاتی ذکر شود که با قضاوتی واقع‌بینانه پس از بیان وجوه آن، نظریه شأنی بودن علم امام تقویت خواهد شد.

کلیدواژه‌ها