با همکاری مشترک دانشگاه پیام نور و انجمن علمی مطالعات نهج البلاغه ایران

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه ، حقوق بین الملل ،دانشگاه علامه طباطبایی ، تهران ، ایران

2 الأستاذة المساعدة في الفقه المعاصر وأصول الشريعة الإسلامية، معهد أبحاث المرأة، جامعة الزهراء (س)، طهران، إيران

چکیده

یکی از موضوعات حیاتی در حوزه تعلیم و تربیت، توجه به مسئله تربیت معنوی و مؤلفه‌های مؤثر بر آن است. واقعیت این است که در سال‌های اخیر، به دلیل غفلت از این مولفه‌ها، به‌ویژه حق بر کرامت انسانی، آسیب‌های جدی به سلامت روانی جامعه و افراد وارد گردیده است. از این رو، در ترویج و صیانت از سلامت معنوی انسان، توجه به کرامت انسانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. پرسشی که مقاله پیش‏رو به آن می‌پردازد، این است که حق کرامت انسانی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های سلامت معنوی در حکومت علوی (ع) از چه جایگاهی برخوردار بوده است؟ در پاسخ به این پرسش، نوشتار حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای و منابع اسلامی صورت گرفته و بر این فرض استوار است که امام علی (ع) در بیانات خود، ضمن احترام به‌حق کرامت انسانی، بر این حق بنیادین انسان‌ها با استناد به آزادگی و حریت آن‌ها تأکید می‌ورزد. همچنین، استدلال می‌شود که این امام بزرگوار در سیره عملی خود، رعایت حق کرامت انسانی را نه‌تنها نسبت به دوستان بلکه نسبت به دشمنان خود نیز رعایت می‏نمودند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات