نوع مقاله : علمی - پژوهشی
نویسنده
دانشجوی دکترای علوم قرآن و حدیث، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
چکیده
این پژوهش به بررسی و تحلیل دیدگاه‌های لورا وچا والیری، خاورشناس ایتالیایی، درباره نهج البلاغه می‌پردازد. هدف اصلی تحقیق، ارزیابی انتقادی آرای والیری و تبیین روش‌شناسی او در تحلیل این متن دینی است. مقاله مورد بررسی، نوشتاری از والیری با عنوان «نهج البلاغه» است که در سال 1958 منتشر شده و حاوی دیدگاه‌هایی تحلیلی، ادبی و گاه انتقادی درباره اصالت، ساختار و محتوای نهج البلاغه است. پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و در آن تلاش شده است تا با تطبیق دیدگاه‌های والیری با منابع اسلامی معتبر، به نقاط قوت و ضعف تحلیل‌های وی پرداخته شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که والیری با وجود رویکردی نسبتاً منصفانه و تأکید بر جنبه‌های ادبی و فرهنگی نهج البلاغه، تحت تأثیر منابع اهل سنت قرار داشته و در برخی موارد، انتساب برخی خطبه‌ها به امام علی(علیه السلام) را به چالش کشیده است. با این حال، او در مجموع به ستایش از جایگاه ادبی و تاریخی این اثر پرداخته و گردآورنده آن، سید رضی، را چهره‌ای موثق و ارزشمند دانسته است. نتیجه پژوهش نشان می‌دهد که بررسی انتقادی دیدگاه‌های مستشرقان، از جمله والیری، می‌تواند به درک ژرف‌تر روش‌های تفسیر متون اسلامی و شناخت تأثیر زمینه‌های فرهنگی در تحلیل‌های غربی کمک کند.
کلیدواژه‌ها
)