با همکاری مشترک دانشگاه پیام نور و انجمن علمی مطالعات نهج البلاغه ایران

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

2 دکترای زبان و ادبیات عربی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

3 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

10.30473/anb.2026.74274.1445

چکیده

نهج‌البلاغه شامل خطبه‌ها، نامه‌ها و کلمات کوتاهی است که امام علی(ع) آن‌ها را سرشار از ظرافت‌های ادبی نموده است که از طریق ساختار ظاهری کلمات و عبارت‌های ظاهری در رو‌ساخت ظاهر می‌شوند. خطبه طاووس خطبه‌ای است که در آن امام با سبک ادبی در رو‌ساخت از طاووس و شگفتی‌های خلقت آن سخن می‌گوید و با استفاده از عناصری که منجر به برانگیختن احساسات مخاطب می‌شود، او را در درک آفرینش طاووس و زیبایی آن با رنگ‌های متنوع آن در ژرف‌ساخت برای رسیدن به عظمت خدا آفریننده‌ی بدیع یاری می‌رساند. این مقاله خطبه طاووس امام علی (ع) را با رویکرد توصیفی تحلیلی و با تکیه بر نظریه زایشی گشتاری نوام چامسکی بررسی می‌کند تا نتیجه گرفته شود که خطبه طاووس بازتاب‌دهنده نظریه چامسکی و عناصر گشتاری است، همانطور که امام خطبه را تبیین می کند تا به عجایب آفرینش طاووس و عظمت خالق آن از خلال عناصر گشتاری حذف، اضافه، ترتیب و حرکات دستوری، به عنوان برجسته‌ترین و رایج‌ترین گشتارها در این خطبه، با حذف فاعل و افزودن حروف ربط برای ایجاد هماهنگی، همخوانی بین جمله‌ها جهت زیبایی متن و به نوعی اشاره به زیبایی‌های آفرینش طاووس، و ترتیب با استفاده ماهرانه از عناصر بلاغی در خلال این گشتارها، و استفاده ماهرانه و موفق از جمله‌های خبریه فعلیه در زمان ماضی یا حال برای بیان شگفتی های خلقت طاووس بهصورت حدوث و استمرار و گاه با استفاده از جمله‌های اسمیه برای نشان دادن دوام، که در آن اسم را به عنوان محور کلام مطرح میکند، اشاره کند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات