با همکاری مشترک دانشگاه پیام نور و انجمن علمی مطالعات نهج البلاغه ایران

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسنده

دانشار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران

چکیده

صبر به مثابه یکی از مهم ترین ارزش های اخلاقی و به معنای شکیبایی، آرام‌گرفتن و بردباری در برابر حوادث و حبس وبازداشتن نفس از شکایت و جزع در مواجهه با مشکلات در قرآن و نهج البلاغه توصیه و سفارش شده است. صبر و بردباری به عنوان یکی از مؤلفه های مهم شخصیت انسان در روابط فردی و اجتماعی تأثیر سازنده ای دارد و علاوه بر عالمان دینی ، توجه روانشناسان ، دانشمندان علم اخلاق و تربیت را نیز به خود جلب کرده است. این جستار با مطالعة فراز های مختلف بیانات حصرت علی (ع) در باره آموزة اخلاقی صبر نشان می دهد که همگی دیدگاه های حضرت با الهام و مستخرج از آموزه های قرآن کریم بوده اند. ارتباط صبر با ایمان ، صبر و پیامبران ، صبر و پاداش اخروی، بیانگر ارتباط این آموزه با اصول عقاید یعنی توحید ، نبوت و معاد است. از سوی دیگر صبر با آرامش روانی فرد و مراقبت انسان از افسردگی و سرخوردگی و نهایتاً پیروزی و موفقیت انسان ارتباط نزدیک و سازنده ای دارد.

کلیدواژه‌ها