جامعه بیام نور دراسات حدیثة فی نهج البلاغة 2676-3435 المقالات الجاهزة للنشر 2026 09 26 بازخوانی انتقادی مقاله «نهج البلاغه» نوشته لورا وچا والیری إعادة قراءة نقدية لمقالة «نهج البلاغة» للورا فيتشّا فاليري 13451 10.30473/anb.2026.79506.1519 AR عارف مسعودیان طالب دكتوراه في علوم القرآن والحديث، جامعة شهيد جمران أهواز، أهواز، إيران Journal Article 2026 09 16 این پژوهش به بررسی و تحلیل دیدگاه‌های لورا وچا والیری، خاورشناس ایتالیایی، درباره نهج ‌البلاغه می‌پردازد. هدف اصلی تحقیق، ارزیابی انتقادی آرای والیری و تبیین روش‌شناسی او در تحلیل این متن دینی است. مقاله مورد بررسی، نوشتاری از والیری با عنوان «نهج ‌البلاغه» است که در سال 1958 منتشر شده و حاوی دیدگاه‌هایی تحلیلی، ادبی و گاه انتقادی درباره اصالت، ساختار و محتوای نهج ‌البلاغه است. پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و در آن تلاش شده است تا با تطبیق دیدگاه‌های والیری با منابع اسلامی معتبر، به نقاط قوت و ضعف تحلیل‌های وی پرداخته شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که والیری با وجود رویکردی نسبتاً منصفانه و تأکید بر جنبه‌های ادبی و فرهنگی نهج ‌البلاغه، تحت تأثیر منابع اهل سنت قرار داشته و در برخی موارد، انتساب برخی خطبه‌ها به امام علی(علیه السلام) را به چالش کشیده است. با این حال، او در مجموع به ستایش از جایگاه ادبی و تاریخی این اثر پرداخته و گردآورنده آن، سید رضی، را چهره‌ای موثق و ارزشمند دانسته است. نتیجه پژوهش نشان می‌دهد که بررسی انتقادی دیدگاه‌های مستشرقان، از جمله والیری، می‌تواند به درک ژرف‌تر روش‌های تفسیر متون اسلامی و شناخت تأثیر زمینه‌های فرهنگی در تحلیل‌های غربی کمک کند. يتناول هذا البحث دراسة وتحليل آراء لورا فيتشّا فاليري، المستشرقة الإيطالية، حول نهج البلاغة. ويتمثل الهدف الرئيس للبحث في التقييم النقدي لآراء فاليري وبيان منهجها في تحليل هذا النص الديني. والمقالة محل الدراسة هي نصّ لفاليري بعنوان «نهج البلاغة»، نُشر عام 1958م، ويتضمن آراءً تحليلية وأدبية وأحيانًا نقدية حول أصالة نهج البلاغة وبنيته ومضمونه. واعتمدت الدراسة المنهج الوصفي-التحليلي، وسعت إلى تناول نقاط القوة والضعف في تحليلاتها من خلال مقابلة آرائها بالمصادر الإسلامية المعتبرة. وتُظهر النتائج أن فاليري، على الرغم من نهجها المنصف نسبيًا وتأكيدها الجوانب الأدبية والثقافية لنهج البلاغة، تأثرت بمصادر أهل السنة، وأثارت في بعض المواضع الشك في نسبة بعض الخطب إلى الإمام عليّ (عليه السلام). ومع ذلك، أشادت في المجمل بالمكانة الأدبية والتاريخية لهذا الأثر، واعتبرت جامعَه، الشريف الرضي، شخصية موثوقة وذات قيمة. وتُظهر نتائج البحث أن الدراسة النقدية لآراء المستشرقين، ومنهم فاليري، يمكن أن تسهم في فهم أعمق لمناهج تفسير النصوص الإسلامية، والتعرّف إلى أثر السياقات الثقافية في التحليلات الغربية.